ZABURZENIA ODŻYWIANIA

Zaburzenia odżywiania to stany behawioralne charakteryzujące się poważnymi i uporczywymi zaburzeniami zachowań związanych z jedzeniem. 
Do najczęstszych należą: anoreksja (anorexia nervosa, jadłowstręt psychiczny), bulimię (bulimia nervosa, żarłoczność psychiczna), zespół napadowego objadania się (ang. binge eating disorder) oraz inne specyficzne zaburzenia odżywiania lub jedzenia (ang. other specified feeding or eating disorders, OSFED) np. ortoreksja, pregoreksja , diabulimia.
Rozpowszechnienie w populacji oceniane jest na 0,7 do 2,3-4 proc. W USA szacuje się, że zaburzenia odżywiania występują u 9% populacji. Anoreksja występuje znacznie częściej u kobiet (ok. 10 razy częściej) niż mężczyzn. 
Wiodącym objawem zaburzeń odżywiania są nieustanne próby kontroli masy ciała. 
Do objawów należą:  
  • nadmierne skoncentrowanie na jedzeniu,
  • lęk przed przyrostem masy ciała,
  • zaburzony obraz własnego ciała,
  • niemożność normalnego funkcjonowania w społeczeństwie ze względu na nadmierne skoncentrowanie na sylwetce,
  • spadek nastroju,
  • niskie poczucie własnej wartości,
  • podejmowanie wyczerpujących ćwiczeń fizycznych, 
  • stosowanie środków przeczyszczających, leków tłumiących łaknienie lub moczopędnych,
  • chorobliwa obawa przed przytyciem,
  • zaburzenia hormonalne m. in. brak libido, brak miesiączki. 

Podstawą leczenia jest psychoterapia.  
Szukaj